De Kus

“Kan ik u helpen?” vroeg de verkoopster. “Ik zoek een plastic ovenschaal”, zei Bertus. De verkoopster keek hem aan om te zien of hij een grapje maakte, maar aan zijn gezicht te zien was hij serieus, dus ze trok haar lach snel in. “Maar dat smelt toch...” begon de verkoopster. “Da's wel te hopen ja!”, zei Bertus resoluut. De verkoopster wist niet goed wat ze hier mee aan moest. “Sorry, daar kan ik u niet mee helpen, meneer.” Bertus wierp een blik om zich heen en liep naar de plastic bakjes. Dit waren bewaar bakjes, geschikt voor de magnetron, niet voor een oven. “We verkopen ook magnetrons, meneer.” verklaarde de verkoopster uit een soort verkoop reflex. Bertus draaide z'n hoofd en keek haar minachtend aan. “Ik wist dat u dat ging zeggen” zei Bertus terwijl hij opnieuw de winkel rondkeek en richting de messen liep. “Bent u paranormaal begaafd?” flapte de verkoopster eruit in bange afwachting wat hij nu weer ging zeggen. “Nee, helaas niet, jongedame”. En zachtjes in zichzelf zei hij “Maar wel punctueeel”. De verkoopster keek voor zich uit en ging verder met prijsjes plakken. Bertus keek naar buiten, het was begonnen te regenen. Een hondje zat aangelijnd aan een fietsenrek en probeerde angstvallig droog te blijven onder een fietstas. Bertus keek op z'n horloge. Een paar tellen later stopte voor de winkel een stadsbus. Bertus trok een mes uit een messenrek en ging op de verkoopster af en pakte haar arm vast. “Geef me een kus of je gaat eraan!” Zei hij met een gemeen lachje. De verkoopster deed wat hij vroeg en gaf hem snel een kus, bevend van angst. “Dank u” zei Bertus en draaide het mes om en bood het haar aan. De verkoopster nam het aan zonder haar bange blik van hem af te wenden. Bertus beende zich door de winkel heen en bij de deur draaide hij zich om en tilde z'n hoed even van z'n hoofd, “Goedemiddag!”. Terwijl Bertus de deur uitliep vertrok ook de stadsbus alsof die op hem gewacht had. De verkoopster zag hem buiten lopen in de regen. Hij passeerde het hondje en maakte de riem los. Het hondje kwispelde wild. Bertus pakte het hondje vast, zei iets tegen het beestje dat ze niet kon horen en gaf het een kus. 

opdrachtwoorden: paranormaal, punctueel, plastic