Kees

opdrachtwoorden: obsessie, primitief, pardon

Vlammen en rook laaiden op tussen de houtskolen. Terwijl hij het vlees aan de spiezen reeg werd de deurbel zes keer ingedrukt. Het was Jeanette. Alweer. “Hoe vaak moet ik je nog zeggen dat je hier niet welkom bent?”, zei Kees. “Heel vaak, smeerKees!”, zei ze met een opgefokt hoofd. Een hoofd dat tot een half jaar geleden iedere dag naast dat van hem had geslapen. Tot ze erachter was gekomen dat hij vreemd ging met haar zus. Jeanette en haar zus hadden een fikse ruzie gehad. De politie had eraan te pas moeten komen. Niet lang daarna had hij ook met haar zus gebroken omdat hij erachter kwam dat de zussen akelig veel op elkaar leken. Zij bleek ook een primitief ongeleid projectiel in bloemetjesmotief. Van haar had hij echter niets meer vernomen terwijl Jeanette een ongezonde obsessie bezigde en hem iedere dag er mee lastig viel. “Ik krijg zo bezoek, Jeanette, ik heb hier geen zin in”, zei Kees, nu heel kalm. Jeanette kwam dichterbij en keek hem aan met vlammende ogen die hem deden denken aan z'n barbecue. “Weet jij wel wat je mij en mijn zus hebt aangedaan, vies mannetje?!”, terwijl het speeksel in Kees z'n baard vloog. Kees had hier echt geen zin in. “Was dat een vraag, Jeanette?”. En Jeanette begon haar frustraties nogmaals te uiten en verweet hem zo'n beetje alles wat ze maar kon verzinnen. “Hee Kees, wie is dit?”, klonk het opeens vanachter Jeanette. Het was Kim, z'n nieuwe scharrel. “Kim, dit is Jeanette, een ex”. “Dus jij bent z'n nieuwe slet”, begon Jeanette. “Pardon? Wie is hier nou de slet?”, antwoordde Kim terwijl ze met haar ogen de kleding van Jeanette finaal afkeurde. Jeanette draaide zich om naar Kim en gaf haar een duw. “Nou moet je eens goed luisteren trutje...”. De voordeur knalde dicht en Kees was verdwenen. De vrouwen stonden verbouwereerd te kijken naar de dichte deur. Kees trok de deurbel uit het stopcontact en sjokte terug naar z'n vleesspiezen.