Wat Komt Dat Komt

Opdrachtwoorden: messenset, gepersonaliseerde kalender, Spaans vlees

De avond begon al in te vallen in Costa Smeralda en Henk stond nog steeds met pech aan de kant van de weg. Hij baalde maar wist dat het zinloos was zich op te winden. Doen de Spanjaarden ook niet immers. Alles op z'n tijd. Wat komt, dat komt. Voorlopig kwam er helemaal niets en bleef de horizon irritant leeg. De Spaanse ANWB zou komen, maar of dat vandaag nog ging gebeuren was een raadsel. Z'n Volvo stationwagen was nog halfvol beladen met messensets, agenda's, pennen, sleutelhangers en gepersonaliseerde kalenders. Die had hij eigenlijk vandaag moeten afleveren. Terwijl Henk zich lichtelijk zat op te vreten bespeurde hij opeens een stofwolk in de verte. Het zou toch niet. Jawel, de auto in de verte was geel en had oranje zwaailichten op het dak. Een hele vrolijke man van middelbare leeftijd begroette hem hartelijk en dook gelijk onder de motorkap van de Volvo. De man liep fluitend terug naar z'n auto en haalde er een aandrijfriem uit te voorschijn. Binnen 20 minuten was de zaak gepiept en Henk kon weer verder. Maar daar dacht de man anders over. Hij vroeg Henk bij hem in te stappen maar begreep niet waarom. Hij had nog werk te doen ookal was het inmiddels aan het schemeren. De man zei: tomorrow work, today important day, come! En dat het vlakbij was. Henk stapte in en dacht: wat kan het ook schelen, je bent de enige die zich druk maakt in dit land. Even later zoefden ze de bergen uit richting zee. De monteur kauwde op gedroogd vlees, wat hij wel meer mensen had zien doen. De monteur bood hem een stukje aan van het Spaanse vlees. Daar aangekomen stonden letterlijk honderden mensen op het strand. De monteur wees naar de zee en dan op zijn ogen. Hij moest uitkijken naar iets. Dan opeens gejoel en applaus. Henk scande de horizon af en toen zag hij het. Misschien wel 50 walvissen trokken voorbij maar bleven ook even stil liggen alsof ze wisten dat er op hen gewacht werd. Water spoot de lucht in, walvissen sprongen op en kwamen neer met enorm lawaai. Een magisch schouwspel voltrok voor de ogen van Henk, grote beesten met vinnen, en ook een paar kleintjes. Even vergat hij alles en kreeg tranen in z'n ogen. De monteur keek hem aan en klopte hem op de rug. De walvissen trokken verder maar Henk bleef nog lang op het strand zitten.