Opdrachtwoorden: reflecteren, patat, uilskuiken
Hé, ruik je dat? De twee agenten lopen
langzaam naar het schuurtje. De zaklantaarns vooruit gericht. Ja,
patat. Oorlog, denk ik. Een half uur geleden kwam de oproep dat
iemand een patatje had ontvreemd uit snackbar De Hotemetoot op de
Hoofdweg. En niet veel later de melding dat er was ingebroken in een
schuurtje. Nog geen vijf minuten lopen van de snackbar. Da's
toevallig. Politie!, roept de agent. Ze horen gescharrel en dan
stilte. De collega doet de gemolesteerde deur van het schuurtje open
en schijnt een licht in het duistere vertrek. Achter een paar fietsen
zit een man op de grond met een patatje en een blikje bier. Hij heeft
een jas aan met reflecterende strepen. Zei ik toch, oorlog. Meneer,
hoe komt u aan die patat? De man zwijgt en propt rustig de favoriete
aardappel snack van Nederland naar binnen. Heeft u iets bij zich waar
uw naam op staat, meneer? Even later hangt de patat oorlog lucht in
de dienstauto. De man likt het plastic bakje nog ondanks de
handboeien die hij om heeft. Op het bureau wordt de man gefouilleerd
en “geboekt”. Ze brengen de frietdief naar de cellen. Maar dan
horen ze opeens: hé stelletje uilskuikens! Ze draaien zich om. De
hoofdagent staat met z'n armen in z'n zij hen aan te staren. Z'n nek
is felrood, zoals altijd. Weten jullie niet wie dat is? Hij heeft
niets waar z'n naam op staat, baas. Nee, nogal wiedes, dubbele dombo!
Dat is Sjaak de Boer, de dakloze frietdief, die probeert dit
kut geintje elk jaar vlak voor Kerst. Patatje halen en dan lekker in
een warme cel slapen. Patatje oorlog is z'n favoriet. Sjaak kijkt de
verbouwereerde agent aan en zegt: dubbele dombo!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten