Schrijfopdracht woorden: New York, smaragd, koffie
De ezel lijkt te huilen maar dat is
niet zo. De tranen komen door het knipperen met de ogen om de vliegen
weg te houden. Zes dagen in de week draagt Omar stenen uit de mijnen
weg op z'n rug. En in ruil daarvoor krijgt hij water en hooi. En een
eigen hoekje van de stal. Bij het hek. Hij heeft niet veel nodig maar
hij vind het heel lekker als één van de kinderen in het kamp
stiekem een emmer water over z'n rug leeg kiepert op een warme
stoffige dag. Dat kan eigenlijk niet want water is schaars hier.
Toch, je zou kunnen zeggen, ook al lijkt het niet zo, dat hij dan echt
gelukkig is, nee tevreden is een beter woord. Gelukkig zijn is meer
iets voor de mens. Als mensen tranen hebben wordt er nooit gedacht
dat ze last hebben van vliegen. Mensen hebben last van andere dingen.
Morgenvroeg om zeven uur landt in New York een vrachtvliegtuig met
aan boord een kistje met smaragden. En onder bewaking zal het naar de
veiling worden vervoerd. Smaragden en geld, allebei groen en
onderwerp van macht en hebberigheid. Op dat zelfde moment gooien
mensen daar massaal emmers water over zich heen alsof het niets is.
Tegelijkertijd. En miljoenen koffiezetapparaten gaan aan. En 's
avonds staan ze met z'n allen in de avondspits. Tegelijkertijd is er
duizenden kilometers verderop een klein meisje dat stiekem een emmer
met water vult. En twee ezelsoren gaan recht overeind staan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten